Warning bells in the aftermath of Forouhar's murder
Dariush Forouhar
November 22, 1998
News of murder of Dariush Forouhar and his wife Parvaneh Forouhar which took place in Tehran Sunday has been very shocking. Forouhar was the leader of Hezb-e Mellat Iran, a long-established political party in Iran, and a follower of Mosaddegh. He was also the labor minister under the provisional government of Mehdi Bazargan after the revolution. These horrible deaths which have all the hallmarks of political killings, serve as warning bells: warnings that could threaten other opposition forces and campaigners for democracy and freedom.
Opening the way for political killings in Iran would, once again, lead to the systematic political violence and demolish any hope of a peaceful transformation to democracy. One cannot make any judgment about these crimes until the facts are fully known. But while the highest authorities of the Iranian government justify and promote violence and killings on ideological grounds (such as the order for murder of Salman Rushdie), how can one exonerate them from full responsibility in such killings? Iranian authorities can avoid responsibility for such crimes only if they irrevocably denounce violence and killings under any circumstances. Through their actions, they must also demonstrate that they would never use violence as a means of political power.
Mr. Forouhar was the first political leader inside the country to respond positively to the call made by Iranian Human Rights Working Group for the abolition of the death penalty in Iran. In a letter and statement he issued on the Human Rights Day (December 10) last year, he declared his and his party's commitment to end the death penalty in Iran. This makes the murder of Forouhar and his wife particularly sad.
On the other hand, the best way of showing him respect will be to respond positively to the call for the abolition of the death penalty in Iran. It is only through campaigns against the culture of violence, such as the complete abolition of the death penalty in Iran, that one can hope for a peaceful future for Iran and fight against continuation of crimes like these. Now, the big question is whether other political groupings inside Iran are also willing to respond positively to this call so that this major barrier for a democratic transformation in Iran is lifted?
The wish for the abolition of the death penalty in Iran on the part of Mr. Forouhar also means that he has asked in advance that his and his wife killers not to be executed. This means that the Iranian government should find and punish the killer(s) but it has got no right to execute them.
The Iranian government should give up these cruel and inhuman punishments
as soon as possible and put an end to the culture of legal and state killings. On the 50th
anniversary of the Universal Declaration of Human Rights, Iran must join the
majority of the United Nations member states and put an end to this barbaric
chapter. Only such an outcome, together with the arrest and trial of the killers,
can console the families and friends of these two victims of violence. Downloads:
The U.N. special representatives on Human rights situation in Iran cover the
period since 1985. Here we include reports dealing with years 1990-2003.
پرستو فروهر در مراسم بزرگداشت چهارمين سالگرد قتل داريوش و
پروانه فروهر که در خانقاه صفی عليشاه تهران برگزار شد، از کميسيون حقوق بشر
سازمان ملل متحد خواست تا در مورد پرونده قتل های سياسی تحقيق کند.
Gross and Systematic Human
Rights Violations
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1993 (80K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1994 (78K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1995 (46K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1996 (50K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1997 (30K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1998 (24K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 1999 (34K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 2000 (92K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 2001 (116K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 2002 (81K)
UN Report on the Arbitrary Detentions
in IRIran - 2003 (69K)
UN Report on the situation of
human rights in IRIran - 2003 (38K)
گرينويچ 18:05 - 22/11/2002
تقاضا از سازمان ملل برای تحقيق درباره قتل های زنجيره ای
درگيری پس از
پايان مراسم روی داد
گفت و
گو با پرستو فروهر دختر داريوش و پروانه فروهر
به گزارش ايسنا، او گفت پس از گذشته چهار سال از قتل پدر و مادرش، هر کس که
زبان به اعتراض گشود "تاوان" پس داد، روزنامه ها تعطيل شدند، نويسندگانشان به
زندان افتادند و افشاگری در مورد اين جنايت ها جرم اعلام شد، اما آمران قتل ها
و دست اندر کاران فکری و سازمانی اين جنايت ها به محاکمه کشيده نشدند.
او از حاضران خواست تا با امضای متن درخواست تحقيق و بررسی پرونده قتل های
پاييز سال 1377 از کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد، وی را همراهی کنند.
لازم به يادآوری است که به دنبال تحقيقی که درباره قتل های سياسی صورت گرفت، در
ژانويه سال 2001، پس از برگزاری محاکمه پشت درهای بسته، از 18 نفر متهم اين
پرونده، سه تن به اعدام محکوم شدند، سه تن تبرئه و 12 تن ديگر به بين دو سال
زندان و حبس ابد محکوم شدند.
ولی بسياری معتقدند که قتل های زنجيره کار يک گروه و محفل بسته نبوده، بلکه
قدرت ديگری اين محفل را هدايت می کرده است.
زد و خورد
پيش از اين از تهران خبر رسيد که شرکت کنندگان در مراسم امروز هنگام خروج از
محل برگزاری به شدت توسط افراد لباس شخصی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
گفتگو با
خسرو سيف از همفکران و نزديکان داريوش فروهر
قتل داريوش فروهر و همسرش پروانه توسط چند مامور وزارت اطلاعات ايران آغازگر
چيزی بود که بعدا "قتل های زنجيره ای" نام گرفت و در جريان آن عده ای ديگر از
روشنفکران و نويسندگان نيز کشته شدند.
پرستو فروهر در مراسم بزرگداشت
گفته می شود که که مراسم روز جمعه 22 نوامبر در ساعت 2 بعداز ظهر به وقت تهران
شروع شد و حدود دو ساعت ادامه داشت. گزارش ها حاکی است که حدود 5 هزار نفر در
اين مراسم شرکت کردند.
به گفته حاضران، در حالی که افراد لباس شخصی در طول مراسم در خيابان های اطراف
خانقاه حضور داشتند، مراسم در آرامش کامل برگزار شد.
در اين مراسم پيام آقای ناصر زرافشان، وکيل خانواده های قربانيان قتل های
زنجيره ای که اکنون به جرم دادن اطلاعات به رسانه ها در زندان بسر می برد،
خوانده شد.
پس از پايان مراسم و هنگامی که شرکت کنندگان قصد خروج از خانقاه را داشتند، به
شدت از سوی افراد لباس شخصی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و گفته می شود که پرستو
فروهر نيز از اين کتک ها بی نصيب نماند، ولی سپس با دخالت ماموران نيروهای
انتظامی افراد حاضر پراکنده شدند. بر اساس گزارش ها، حدود 15 نفر دستگير شده
اند.
گفته می شود که در جريان مراسم شرکت کنندگان شعارهايی در حمايت از فروهرها و
آزادی زندانيان سياسی می دادند.
